🔊 Ακούστε το άρθρο

Εκτιμάται ότι περίπου το 50% των ανθρώπων με Πολλαπλή Σκλήρυνση παρουσίασαν έστω μία φορά κατάθλιψη.

Μέχρι στιγμής όμως δεν γνωρίζουμε πολλά σχετικά με το ποιες θα ήταν οι κατάλληλες θεραπείες/αγωγές ενάντια στην κατάθλιψη της Π.Σ.. Αυτό που περιπλέκει τα πράγματα είναι το γεγονός ότι οι υπάρχουσες θεραπείες/αγωγές που είναι διαθέσιμες, είναι κατά βάση ψυχιατρικές ή φαρμακολογικές παρεμβάσεις.

Θα μπορούσε να βελτιωθεί η πρόληψη και η θεραπεία των επεισοδίων αυτών, αν γνωρίζαμε περισσότερα σχετικά με την επίδραση του τρόπου ζωής στην κατάθλιψη της Π.Σ..

Σαν ένα μέρος μίας ευρύτερη έρευνας σχετικά με την υγεία και τον τρόπο ζωής σε ένα δείγμα ανθρώπων με Πολλαπλή Σκλήρυνση (Health Outcomes and Lifestyle In a Sample of people with Multiple Sclerosis - HOLISM), μελετήθηκε η επίδραση των αλλαγών διαφόρων παραγόντων του τρόπου ζωής στην επικινδυνότητα εμφάνισης κατάθλιψης, στην σοβαρότητα της και στις αλλαγές στους ανθρώπους αυτούς.

Συνολικά συμμετείχαν 2.224 άνθρωποι με Π.Σ. συμπληρώνοντας ένα διαδικτυακό ερωτηματολόγιο (Patient Health Questionnaire - PHQ) σχετικά με τα καταθλιπτικά επεισόδια. Από αυτήν την αρχική ομάδα, οι 1.401 συμπλήρωσαν το αντίστοιχο ερωτηματολόγιο στην επανεξέταση που ακολούθησε μετά από 2.5 χρόνια.

Η κατάθλιψη αξιολογήθηκε με δύο τύπους ερωτηματολογίων: το PHQ-2, το οποίο εκτιμά την συχνότητα της καταθλιπτικής διάθεσης μέσα στις δύο προηγούμενες εβδομάδες, και το PHQ-9, που εκτιμά την σοβαρότητα της κατάθλιψης.

Συγκρίνοντας τα δεδομένα των δύο εξετάσεων, οι ερευνητές μπόρεσαν να καθορίσουν ποιοι παράγοντες στον τρόπο ζωής σχετίζονται με τις αλλαγές στην επικινδυνότητα εμφάνισης κατάθλιψης και στην σοβαρότητα της, μεταξύ των δύο χρονικών σημείων

Ανάμεσα στους παράγοντες που εκτιμήθηκαν βρίσκονται το κάπνισμα, η κατανάλωση αλκοόλ, η διατροφή, η λήψη συμπληρωμάτων βιταμίνης D ή ωμέγα-3.λιπαρών, και η σωματική άσκηση/δραστηριότητα.

Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε μία αύξηση της συνολικής επικινδυνότητας εμφάνισης κατάθλιψης κατά 14.5% στο PHQ-2 και κατά 21.7% στο PHQ-9.

Το ενδιαφέρον είναι ότι όταν μελέτησαν τους παράγοντες του τρόπου ζωής, παρατήρησαν μια αντίστροφη συσχέτιση μεταξύ των έξι εκτιμώμενων παραγόντων του τρόπου ζωής και του κινδύνου κατάθλιψης (που παρατηρείται σε ένα ή και στα δύο ερωτηματολόγια PHQ).

Οι ερευνητές αξιολογούσαν την κατάθλιψη ως φυσιολογική αν η βαθμολογία ήταν 0-4, ελαφριά μορφή κατάθλιψης για 5-9, ήπια μείζονα κατάθλιψη για 10-14, μετριοπαθή μείζονα κατάθλιψη 15-19, και σοβαρή μείζονα κατάθλιψη για 20 και άνω.

Όλοι οι παράγοντες του τρόπου ζωής συσχετίστηκαν με την μείζονα κατάθλιψη.

Η κατανάλωση αλκοόλ ήταν ο μόνος παράγοντας που μπόρεσαν να συσχετίσουν με τις τρεις παραμέτρους που εξετάστηκαν: την αύξηση του κινδύνου, την αύξηση της σοβαρότητας και την μέγεθος της αλλαγής της κατάθλιψης μεταξύ των δύο εξετάσεων.

Παρατηρήθηκε ότι η μέτρια κατανάλωση συσχετιζόταν με μεγαλύτερη πιθανότητα αποδέσμευσης από τον κίνδυνο της κατάθλιψης, και μείωση του κινδύνου να εμφανίσει κατάθλιψη.

Τα αποτελέσματα αυτά εντοπίστηκαν συγκρίνοντας τις αλλαγές στα δεδομένα του PHQ-2 μεταξύ της πρώτης εξέτασης και της δεύτερης (2.5 χρόνια μετά).

Οι ερευνητές σημείωσαν ότι δεν υπήρχε καμία συσχέτιση μεταξύ της υψηλής κατανάλωσης και της κατάθλιψης, καταδεικνύοντας ότι αυτές οι συσχετίσεις ισχύουν μόνο για την μέτρια κατανάλωση.

Επίσης ανέφεραν ότι η υψηλή κατανάλωση ή η εξάρτηση από το αλκοόλ είναι επιβλαβείς για την γενικότερη κατάσταση της υγείας και επίσης είναι αυξημένες οι πιθανότητες εμφάνισης κατάθλιψης.

Ένα άλλο στοιχείο που ανακάλυψαν ήταν ότι ο διαλογισμός, τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, συσχετιζόταν με την μείωση του κινδύνου.

Η υψηλής ποιότητας διατροφή και η λήψη συμπληρωμάτων βιταμίνης D ή ωμέγα-3 λιπαρών, έδειξαν να έχουν μία μέτρια συσχέτιση με τις αλλαγές στην κατάθλιψη.

Συνολικά δεν βρέθηκε κάποια δυνατή συσχέτιση μεταξύ του κινδύνου κατάθλιψης και της διατροφής, των συμπληρωμάτων βιταμίνης D ή ωμέγα-3, το κάπνισμα ή την φυσική άσκηση.

Παρόλα αυτά, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι αυτοί που έκαναν μέτρια κατανάλωση αλκοόλ, δεν ήταν καπνιστές, έκαναν ποιοτική διατροφή, λάμβαναν συμπληρώματα D και ω-3, έκαναν συχνή άσκηση και έκαναν διαλογισμό στην πρώτη εξέταση, σχετίζονταν με χαμηλότερη συχνότητα κατάθλιψης στην επανεξέταση.

Σημαντικό στοιχείο που θα πρέπει να λάβουμε υπόψιν, είναι ότι η μελέτη είναι βασισμένη σε σε αυτοαναφερόμενες αξιολογήσεις.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι τα δεδομένα μπορεί να βαρύνονται από πιθανή μεροληψία. Γι’ αυτό έδωσαν μεγάλη έμφαση στο γεγονός ότι απαιτούνται περαιτέρω έρευνες για να επιβεβαιωθούν τα παραπάνω αποτελέσματα.

Η μελέτη με τίτλο: “Longitudinal Associations of Modifiable Lifestyle Factors With Positive Depression-Screen Over 2.5-Years in an International Cohort of People Living With Multiple Sclerosis” δημοσιεύθηκε στο Frontiers in Psychiatry.
Ryan Tauss

Πηγή

multiplesclerosisnewstoday.com - Lifestyle Factors Tied to MS-related Depression, Large Study Finds

🔊 Ακούστε το άρθρο

Νέα έρευνα φτάνει στο συμπέρασμα ότι τα συμπληρώματα βιταμίνης D δεν προλαμβάνουν την ελάττωση της οστικής μάζας σε ανθρώπους με Πολλαπλή Σκλήρυνση που δεν έχουν ανεπάρκεια σε αυτή.

Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο BMC Neurology, με τίτλο “High dose vitamin D supplementation does not affect biochemical bone markers in multiple sclerosis – a randomized controlled trial.”.

Προηγούμενες έρευνες είχαν καταλήξει στο ότι τα χαμηλά επίπεδα της βιταμίνης D αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης Πολλαπλής Σκλήρυνσης σε ένα άνθρωπο. Επίσης, η βιταμίνη D προλαμβάνει την ελάττωση της οστικής μάζας. Αυτή η ελάττωση μπορεί να καταλήξει σε κατάγματα και οστεοπόρωση, μια πάθηση που πολλοί άνθρωποι με Πολλαπλή Σκλήρυνση αντιμετωπίζουν με την πρόοδο της Σκλήρυνσης.

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι παρότι ο ρόλος των συμπληρωμάτων βιταμίνης D σε σχέση με την δραστηριότητα της Π.Σ. δεν είναι ξεκάθαρος, αρκετοί ερευνητές έχουν προτείνει να παρακολουθούνται τα επίπεδα της βιταμίνης D για να προληφθεί η οστεοπόρωση, τα κατάγματα, κ.ά.. Βέβαια, υπάρχει περιορισμένος αριθμός ενδείξεων και αποδείξεων για την επίδραση των συμπληρωμάτων της βιταμίνης D στην υγεία των οστών των ανθρώπων με Π.Σ..

Οι ερευνητές αποφάσισαν να εξιχνιάσουν τα αποτελέσματα που φέρουν οι εβδομαδιαίες χορηγήσεις βιταμίνης D3 στους ανθρώπους με υποτροπιάζουσα – διαλείπουσα Π.Σ., και να τα συγκρίνουν με ανθρώπους που τους χορηγήθηκε placebo. Και οι 68 συμμετέχοντες των κλινικών δοκιμών 4ης φάσης (NCT00785473) έλαβαν επίσης καθημερινές δόσεις 500mg ασβεστίου, που είναι απαραίτητο για την υγεία των οστών.

Η ομάδα για να μετρήσει την αποτελεσματικότητα του συμπληρώματος, έκανε αιματολογικές αναλύσεις για την οστική υγεία στους συμμετέχοντες. Αυτές περιελάμβαναν δείκτες όπως, τα επίπεδα των πρωτεϊνών PINP, ή του προ-κολλαγόνου τύπου I N προπεπτιδίου (procollagen type I N propeptide), και CTX1, ή του C-τερματικού τελοπεπτιδίου διασύνδεσης (C-terminal cross-linking telopeptide).

Στην αρχή της έρευνας, τα επίπεδα των PINP και CTX1 είχαν πολύ μικρές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων. Και αυτό παρέμεινε αναλλοίωτο και στην 48η εβδομάδα και την 96η εβδομάδα.

Εν συντομία, το αποτέλεσμα της έρευνας ήταν ότι το συμπλήρωμα βιταμίνης D σε ανθρώπους με Π.Σ. δεν συνέβαλε στην οστική υγεία τους μετά από 96 εβδομάδες.

Τα αποτελέσματα της έρευνας δεν υποστηρίζουν καθόλου ότι η εβδομαδιαία χορήγηση βιταμίνης D είναι ευεργετική για την οστική υγεία σε ανθρώπους με Π.Σ. που δεν έχουν κινητικές δυσκολίες, και υποστηρίζουν ότι ένα εβδομαδιαίο συμπλήρωμα δεν είναι αρκετό για την πρόληψη της ελάττωσης της οστικής μάζας με ανθρώπους με Π.Σ. που δεν έχουν ανεπάρκεια βιταμίνης D.

Τα αποτελέσματα ήταν διαφορετικά σε σχέση με προηγούμενες έρευνες που υποστήριζαν την ευεργετική δράση του συμπληρώματος βιταμίνης D στους ανθρώπους με Πολλαπλή Σκλήρυνση. Οι ερευνητές υποθέτουν ότι η διαφορά των αποτελεσμάτων οφείλεται στις διαφορές μεταξύ των χαρακτηριστικών των ανθρώπων που συμμετείχαν στις έρευνες, στο μέγεθος του δείγματος, και στην διάρκεια παρακολούθησης.

Τέλος, η ερευνητική ομάδα ανέφερε ότι η μελέτη τους δεν αποκλείει το γεγονός ότι κάποιες υποομάδες με αυξημένο κίνδυνο οστεοπόρωσης εξαιτίας της ακινητοποίησης, ελλιπούς ή κακής διατροφής, φαρμάκων ή ασθενειών, μπορεί να χρειαστούν συμπληρώματα βιταμίνης D για να διατηρήσουν την οστική τους υγεία. Οι συμμετέχοντες είχαν χαμηλής δραστηριότητας μορφή της πάθησης και η βάδιση-κίνηση τους ήταν ελαφρά έως μέτρια διαταραγμένη. Οι άνθρωποι με Π.Σ. με προχωρημένες αναπηρίες είναι πιο επιρρεπείς και σε επιταχυνόμενη ελάττωση της οστικής μάζας και στην ανεπάρκεια της βιταμίνης D, και θα μπορούσαν να επωφεληθούν πολύ περισσότερο από ένα συμπλήρωμα βιταμίνης D απ’ ό,τι αυτοί που συμμετείχαν στην έρευνα.

Luisa Rusche

πηγή: multiplesclerosisnewstoday

🔊 Ακούστε το άρθρο

Η παχυσαρκία και τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D συγκαταλέγονται στους παράγοντες επικινδυνότητας εμφάνισης Πολλαπλής Σκλήρυνσης σε όλες τις ηλικίες, αλλά μια καινούρια έρευνα έδειξε ότι έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο σε παιδιά απ’ ό,τι στους ενήλικες. Η έρευνα έγινε σε περίπου 600 παιδιά που έχουν Πολλαπλή Σκλήρυνση, και αναφέρει ότι τα γονίδια που συνδέονται με τους παραπάνω παράγοντες, συνεισφέρουν στην αύξηση της επικινδυνότητας εμφάνισης Π.Σ. στην παιδική ηλικία.

Τα ευρήματα αυτά δίνουν μια ελπίδα ότι η ενημέρωση για αυτούς τους παράγοντες θα μπορούσε να βοηθήσει στην πρόληψη της Π.Σ. στα παιδιά αλλά και στους ενήλικες.

Στην διερεύνηση των παραγόντων που ενεργοποιούν την Π.Σ. σε παιδική ηλικία, η ερευνητική ομάδα συνέλεξε δεδομένα από μια ομάδα 569 παιδιών με Π.Σ. και μια ομάδα 16.251 παιδιών που δεν έχουν την πάθηση.

Οι ερευνητές δημιούργησαν μια κλίμακα βαθμολόγησης του γενετικού ρίσκου για να αναλύσουν πώς αυτοί οι δύο παράγοντες επηρεάζουν την επικινδυνότητα εμφάνισης Π.Σ.. Οι βαθμολογίες, μια για κάθε παράγοντα, βασίστηκαν στην παρουσία ή στην απουσία συγκεκριμένων γενετικών παραλλαγών, 3 που επηρεάζουν τα επίπεδα της βιταμίνης D, και 97 που συνδέονται με το σωματικό βάρος. Στην ανάλυση των δεδομένων έλαβαν υπ’ όψιν και αρκετούς άλλους παράγοντες επικινδυνότητας, όπως το φύλο και η γενετική καταγωγή.

Η έρευνα έδειξε ότι και οι δύο παράγοντες αύξαναν την επικινδυνότητα εμφάνισης Π.Σ., και το αντίκτυπο είναι μεγαλύτερο στην παιδική ηλικία απ’ ό,τι στους ενήλικες.

Η έρευνα αυτή δεν είναι η πρώτη που προσπάθησε να συνδέσει την παχυσαρκία και τα χαμηλά επίπεδα της βιταμίνης D σε παιδιά με Π.Σ.. Παλιότερη έρευνα, είχε δείξει την συσχέτιση της παχυσαρκίας με την Π.Σ., αλλά προτάθηκε ότι η παχυσαρκία έχει κάποιο αντίκτυπο στα επίπεδα της βιταμίνης D, αφού παρατηρείται ότι πολύ συχνά τα επίπεδα της βιταμίνης είναι χαμηλά σε ανθρώπους με παχυσαρκία. Σε αυτή όμως την καινούρια έρευνα κατάφεραν να δείξουν ότι οι δυο αυτοί παράγοντες επηρεάζουν την εμφάνιση Π.Σ. και είναι ανεξάρτητοι μεταξύ τους. Επίσης, η έρευνα αυτή ήταν ένας κομψός τρόπος για να καταδειχθεί το πώς οι γονιδιακοί παράγοντες και οι περιβαλλοντικοί παράγοντες μπορεί να αλληλεπιδράσουν και να ενεργοποιήσουν την Π.Σ..

Το National MS Society (που χρηματοδότησε ένα μέρος της έρευνας) ανέφερε στο δελτίο τύπου ότι αυτά τα αποτελέσματα αποτελούν καινούριες αποδείξεις για την σχέση των γενετικών και των περιβαλλοντικών παραγόντων στην εμφάνιση και την ανάπτυξη της Π.Σ.. Το ότι γνωρίζουμε την σχέση αυτών των παραγόντων μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη σε παιδιά και ενήλικες.

Η έρευνα, “Evidence for a causal relationship between low vitamin D, high BMI, and pediatric-onset MS,” έγινε από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια και του Berkeley, και συμμετείχαν ασθενείς παιδιατρικών κέντρων Π.Σ. των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σουηδίας. Δημοσιεύθηκε στο journal Neurology.

Πηγή: multiplesclerosisnewstoday.com