🔊 Ακούστε το άρθρο

Το BAF312, που πλέον φέρει το όνομα Siponimod, είναι ένα ερευνητικό φάρμακο, που αναπτύσσει η εταιρεία Novartis ενάντια στην Πολλαπλή Σκλήρυνση.

Η αγωγή αυτή έχει την μορφή χαπιού, και δρα σταματώντας τα κύτταρα του ανοσοποιητικού από το να διαπεράσουν το φράγμα αίματος-εγκεφάλου, και να δημιουργήσουν φλεγμονώδη αντίδραση και να δημιουργήσουν βλάβη στο έλυτρο της μυελίνης.

Το φάρμακο προσκολλάται στους υποδοχείς sphingosine-1-phosphate (S1P) (η σχέση αυτών των υποδοχέων έχει αποδειχθεί ότι είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Π.Σ. και το Fingolimod ήταν από τα πρώτα φάρμακα που εστίασε σε αυτούς) που βρίσκονται στα τοιχώματα των ανοσοκυττάρων και εμποδίζει την κανονική του λειτουργία.

Αλληλεπιδρά με συγκεκριμένους υποδοχείς, τους S1P 1 και 5. Ο υποδοχέας αυτός είναι αρκετά σημαντικός στην ενεργοποίηση της απελευθέρωσης ανοσοκυττάρων από τον λεμφαδένα προς το κυκλοφορίζον αίμα.

Έτσι τα ανοσοκύτταρα φυλακίζονται μέσα στον λεμφαδένα, και επιβραδύνεται η πρόοδος της πάθησης.

Επίσης, υπάρχουν ενδείξεις ότι έχει νευροπροστατευτική δράση. Έρευνες έδειξαν ότι περνά το φράγμα αίματος-εγκεφάλου και προσκολλώνται στους υποδοχείς S1P 5 των ολιγοδενδροκυττάρων, και ότι δρα άμεσα στον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό και προλαμβάνει τον νευροεκφυλισμό.

Η εταιρία πρόσφατα υπέβαλε το siponimod προς έγκριση για την χορήγηση του σε ενήλικες με δευτεροπαθή προϊούσα Π.Σ., στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) και η αντίστοιχη αρχή των Η.Π.Α., U.S. Food and Drug Administration (FDA), αποδέχτηκαν τις αιτήσεις της εταιρίας για την ανασκόπηση του νέου φαρμάκου.

Η EMA αναμένεται να εκδώσει την τελική της απόφαση μέσα στα τέλη του 2019, και ο FDA τον Μάρτιο του 2019.

Η εταιρία συνόδευσε τις αιτήσεις της με τα κλινικά δεδομένα που συλλέχθηκαν από τις κλινικές δοκιμές τρίτης φάσης EXPAND (NCT01665144). Σε αυτές τις δοκιμές συμμετείχαν 1.651 άτομα με δευτεροπαθώς προιουσα Π.Σ. με μέτρια έως σοβαρή αναπηρία, από 31 διαφορετικές χώρες.

Οι συμμετέχοντες επιλέχθηκαν τυχαιοκρατικά για να λάβουν 2mg siponimod ή ένα placebo μία φορά την ημέρα.

Τα δεδομένα των κλινικών δοκιμών έδειξαν ότι το siponimod μπορεί να μειώσει την πρόοδο των αναπηριών στα άτομα με προιουσα μορφή κατά 14 με 20 τοις εκατό σε 3 μήνες, και 29 με 33 τοις εκατό σε 6 μήνες σε σύγκριση με το placebo.

Σημειώθηκε επίσης βελτίωση στην επεξεργαστική ταχύτητα των ατόμων που παρουσίασαν κάποια υποτροπή εντός δύο ετών και σε αυτούς που δεν είχαν παρουσιάσει.

Οι δοκιμές φάσης 2 BOLD (NCT00879658) είχαν δείξει ότι μπορούν να μειώσουν αισθητά το ετήσιο ποσοστό υποτροπών των ανθρώπων με υποτροπιάζουσα – διαλείπουσα Π.Σ σε περίοδο 6 μηνών, σε σύγκριση με το placebo, όπως και το πλήθος των εγκεφαλικών εστιών.

Όπως ανέφερε ο Paul Hudson, CEO της Novartis, “Το siponimod είναι το πρώτο ερευνητικό φάρμακο που δείχνει να φέρει μία σημαντική καθυστέρηση στην πρόοδο των αναπηριών στους μέσους ασθενείς με δευτεροπαθή προϊούσα Π.Σ.”.

Πρόσθεσε ότι “εργαζόμαστε στενά με τους FDA και EMA για να εξασφαλίσουμε το siponimod θα είναι διαθέσιμο προς τους ασθενείς όσο το δυνατό γρηγορότερα”.

Η Swissmedic, η ελεγκτική υπηρεσία φαρμάκων της Ελβετίας, μετέφερε την αίτηση του siponimod για την δευτεροπαθή προϊούσα Π.Σ., σε διαδικασία ταχείας έγκρισης. Η Novartis διεξάγει πρόσθετες συζητήσεις με άλλες υγειονομικές αρχές σχετικά με τη χρήση του φαρμάκου.

Jon Tyson

Πηγές

• multiplesclerosisnewstoday.com - FDA, EMA Agree to Review Novartis Therapy Siponimod to Treat SPMS
• multiplesclerosisnewstoday.com - #AAN2018 – Siponimod Lessens Risk of SPMS Progression Independent of Relapses, Trial Data Show
• multiplesclerosisnewstoday.com - #AAN2018 – Siponimod Reduces Disease Activity Biomarker in SPMS Patients

🔊 Ακούστε το άρθρο

Διάφοροι παράγοντες όπως η ηλικία που εμφάνισε κάποιος την πάθηση, το πλήθος των αρχικών ώσεων (υποτροπών) και το μέγεθος της εγκεφαλικής βλάβης σε πρωταρχικό στάδιο, μπορούν να βοηθήσουν στον εντοπισμό των ανθρώπων που έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να μεταβούν από υποτροπιάζουσα – διαλείπουσα σε δευτεροπαθής προϊούσα μορφή της πάθησης.

Η υποτροπιάζουσα – διαλείπουσα Πολλαπλή Σκλήρυνση μερικές φορές μετατρέπεται στη δευτεροπαθής προϊούσα μορφή, η οποία είναι πιο δύσκολη στην αντιμετώπιση της. Δυστυχώς είναι σχεδόν αδύνατο να προβλεφθεί αυτή η μετάβαση, αφού μας είναι άγνωστο ποιοι είναι οι μηχανισμοί που ενεργοποιούν ή οδηγούν σε αυτή την διαδικασία ανάπτυξης της προϊούσας μορφής.

H έλλειψη βιοδεικτών κάνει ακόμα πιο δύσκολη την ανίχνευση αυτών που κινδυνεύουν να αναπτύξουν την προϊούσα μορφή, που κατά συνέπεια θα χρειαστούν πιο επιθετικές αγωγές.

Οι ιστοί του εγκεφάλου χωρίζονται σε δύο τύπους: την λευκή ουσία και την γκρίζα ουσία. Η βλάβη στην γκρίζα ουσία παίζει κυρίαρχο ρόλο στην συσσώρευση μακροχρόνιων αναπηριών. Έρευνες έχουν καταλήξει ότι οι εστίες στον εγκεφαλικό φλοιό, και η ατροφία της περιοχής, έχει κάποια συσχέτιση με την μετάβαση σε δευτεροπαθή προϊούσα μορφή.

Στην προσπάθεια να μάθουν περισσότερα για αυτή την διαδικασία, οι ερευνητές ξεκίνησαν να μελετούν την σχέση μεταξύ των αλλαγών στον εγκεφαλικό φλοιό, το πλήθος των αρχικών ώσεων και την μακροχρόνια πορεία της πάθησης.

Οι ερευνητές αξιολόγησαν αρκετές παραμέτρους, όπως είναι, ο αριθμός των εστιών στον εγκεφαλικό φλοιό, των εστιών στην λευκή ουσία και το πάχος του εγκεφαλικού φλοιού, κατά την διάγνωση και σε μετέπειτα έλεγχο (με μέσο όρο τα 7.9 χρόνια).

Η μελέτη έγινε σε μία ομάδα 219 ασθενών με υποτροπιάζουσα – διαλείπουσα Π.Σ.. Μετά από 6.1 χρόνια κατά μέσο όρο, κατάφεραν να διαπιστώσουν ότι 59 από αυτούς, το 27%, ανέπτυξαν δευτεροπαθής προϊούσα.

Αυτοί που είχαν περισσότερες εστίες στον εγκεφαλικό φλοιό κατά την διάγνωση, είχαν μεγαλύτερη επικινδυνότητα μετάβασης στην προϊούσα μορφή. Πιο συγκεκριμένα, αυτοί που είχαν 2 εστίες στον φλοιό, είχαν 2.16 περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν δευτεροπαθή προϊούσα, αυτοί που είχαν 5 εστίες, είχαν 4.79 περισσότερες πιθανότητες και αυτοί που είχαν 7 ή περισσότερες, είχαν 12.3 φορές περισσότερες πιθανότητες.

Επίσης, όπως παρατηρήθηκε, αυτοί που είχαν περισσότερες εστίες, είχαν την τάση να μεταβαίνουν στην προϊούσα μορφή σε μικρότερο χρονικό διάστημα.

Οι άνθρωποι είχαν ομαδοποιηθεί σε σχέση με το πλήθος των αρχικών ώσεων (στην περίοδο των πρώτων 2 χρόνων). Η πρώτη ομάδα περιελάμβανε αυτούς που είχαν εμφανίσει μόνο μία εστία, η δεύτερη αυτούς που είχαν εμφανίσει 2 εστίες, και η τελευταία 3 εστίες ή περισσότερες.

Η τελευταία ομάδα σε σύγκριση με τις άλλες δύο, είχαν περισσότερες εστίες στον φλοιό, σε αρχικό στάδιο, και ανέπτυξαν περισσότερες εστίες στην ίδια περιοχή του εγκεφάλου.

Επίσης είχαν εστίες στην λευκή ουσία, παρουσίασαν μεγαλύτερη ατροφία στον εγκεφαλικό φλοιό στην πάροδο του χρόνου, και μετέβησαν στην δευτεροπαθώς προϊούσα μορφή πιο γρήγορα.

Η στατιστική ανάλυση που έγινε, έδειξε ότι οι παραπάνω βιοδείκτες προέβλεψαν την ανάπτυξη της Δ.Π.Π.Σ.. Οι ερευνητές υποθέτουν ότι αυτό έχει σχέση με το γεγονός ότι η εκτεταμένη βλάβη στον εγκεφαλικό φλοιό κατά τα αρχικά στάδια, σχετίζεται με τα υψηλά επίπεδα φλεγμονώδους αντίδρασης και προδιαθέτει τους παθόντες να αναπτύξουν πιο γρήγορα την προϊούσα μορφή.

Τα παραπάνω συμπεράσματα είναι αποτέλεσμα της έρευνας “The cortical damage, early relapses, and onset of the progressive phase in multiple sclerosis”, που δημοσιεύθηκε στο journal Neurology.
chuttersnap

Πηγή

multiplesclerosisnewstoday.com - Study Examines Factors That Increase Risk of Progressing from RRMS to SPMS

🔊 Ακούστε το άρθρο

Η μακροχρόνια αγωγή με Tysabri (natalizumab) βελτιώνει σημαντικά την ψυχική κατάσταση των ανθρώπων με δευτεροπαθή προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση (SPMS), σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας σε ασθενείς που λαμβάνουν το φάρμακο για περίπου δύο χρόνια, έρευνα που υποστήριξε η Biogen.

Η Biogen παρουσίασε την έρευνα “The Impact of Natalizumab on Health-Related Quality of Life in Patients with Secondary Progressive Multiple Sclerosis,” στο 2017 Annual Meeting of the Consortium of Multiple Sclerosis Centers (CMSC), που έγινε στις 24-27 Μαΐου στην Νέα Ορλεάνη.

Το Tysabri, το οποίο συνιστάται ως αγωγή για τις πολύ ενεργές υποτροπιάζουσες μορφές της πολλαπλής σκλήρυνσης, ανήκει σε μια κλάση αγωγών που δρουν στο ανοσοποιητικό σύστημα. Και έχει αποδειχθεί ότι επιβραδύνει την επιδείνωση της αναπηρίας στις υποτροπιάζουσες μορφές.

Στις κλινικές δοκιμές AFFIRM (NCT00027300), το Tysabri είχε μια σημαντικά θετική επίδραση στην ποιότητα ζωής της ψυχικής και της σωματικής υγείας στους ανθρώπους με υποτροπιάζουσα διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση. Στις κλινικές δοκιμές ASCEND (NCT01416181) είχαν ως στόχο να ερευνήσουν αν το Tysabri έχει παρόμοια αποτελέσματα στην δευτεροπαθή προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση.
Στην έρευνα χρησιμοποίησαν μια γενική φόρμα 36 ερωτήσεων (Short Form Health Status Survey (SF-36)), για την ποσοτικοποίηση της κατάστασης της υγείας των συμμετεχόντων. Η αξιολόγηση αυτή περιελάμβανε σωματική και ψυχολογική αξιολόγηση, και έγινε στην αρχή της έρευνας και την εβδομάδα 96.

Οι άνθρωποι με δευτεροπαθή προϊούσα (SPMS) που συμμετείχαν στις έρευνες ASCEND είχαν αρχική βαθμολογία, στη σωματική αξιολόγηση, 33.3 κατά μέσο όρο, εν αντιθέσει με αυτούς με υποτροπιάζουσα - διαλείπουσα (RRMS) που είχαν 43.9. Και οι δύο ομάδες έφεραν σχετικά ίδια βαθμολογία στην ψυχολογική αξιολόγηση.

Την εβδομάδα 96, ενώ η βαθμολογία στην ψυχολογική αξιολόγηση των ανθρώπων με SPMS που λάμβαναν το Tysabri παρέμεινε σταθερή, αυτοί που λάμβαναν το placebo είχαν αισθητά χαμηλότερη. Αυτοί που λάμβαναν το placebo είχαν επίσης χαμηλότερη βαθμολογία και στη σωματική αξιολόγηση από αυτούς που λάμβαναν Tysabri, αλλά οι διαφορές δεν ήταν σημαντικές.

Οι ερευνητές, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ενώ δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές στις βαθμολογίες για την σωματική αξιολόγηση των δύο ομάδων, η ποιότητα ζωής για αυτούς τους ανθρώπους χειροτερεύει στην πάροδο 2 χρόνων με βάση την διανοητική και ψυχική τους υγεία. Όμως η αγωγή με το Tysabri έδειξε σημαντική επίδραση στην διανοητική και ψυχική υγεία των ασθενών με δευτεροπαθή προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση.

Πηγή: multiplesclerosisnewstoday.com