🔊 Ακούστε το άρθρο

Η τεχνολογία των φαρμακευτικών αγωγών για την Πολλαπλή Σκλήρυνση έχει προχωρήσει αρκετά, γι’ αυτό και υπάρχει ένα μεγάλο εύρος επιλογών στην σημερινή εποχή.

Παρά όμως αυτά τα βήματα που έχουν γίνει για την καταστολή της πάθησης, αρκετοί επιστήμονες συνεχίζουν αδιάκοπα να προσπαθούν να προσεγγίσουν την επαναμυελίνωση: την διαδικασία επαναφοράς του κατεστραμμένου ιστού της περιβλήματος των νευρικών ινών, της μυελίνης.

Η ερευνητική ομάδα του Mayo Clinic College of Medicine and Science κατόρθωσε να δείξει ότι ένα απταμερές DNA που προσκολλάται στην μυελίνη -με απλά λόγια ένα μικρό μόριο DNA, γνωστό ως LJM-3064,  προάγει την επαναμυελίνωση σε μοντέλο ποντικιών με Πολλαπλή Σκλήρυνση.

Επίσης έδειξαν ότι διανέμεται με μεγάλη ταχύτητα μέσα στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα όπως και σε άλλους ιστούς των ποντικιών.

Σε σύγκριση με άλλες προσεγγίσεις για την προαγωγή της επαναμυελίνωσης, που βασίζονται στα αντισώματα, τα απταμερή DNA είναι μικρότερα, πιο σταθερά, και μπορούν να παραχθούν πολύ πιο εύκολα και με χαμηλότερο κόστος.

Επίσης παρέχουν μία αρκετά εξειδικευμένη στόχευση και χαμηλότερο ρίσκο για ανοσογονικότητα, η οποία αναφέρεται στην ικανότητα του οργανισμού να ενεργοποιήσει την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Οι επιστήμονες σύμπτυξαν το μήκος του πρωτότυπου LJM-3064 από 40 σε 20 νουκλεοτίδια (το δομικό στοιχείο του DNA), υπό την υπόθεση ότι μόνο ένα συγκεκριμένο μέρος του είναι αρκετό για να προσκολληθεί στην μυελίνη.

Η παραλλαγή του μορίου, που ονομάζεται LJM-5708, έδειξε να κατέχει αυξημένη ικανότητα πρόσδεσης στην μυελίνη. Εκτός αυτού, έδειξε να διατηρεί την δομή του πρωτότυπου μορίου των 40 νουκλεοτιδίων.

Η σημαντικότερη ιδιότητα που παρουσιάστηκε ήταν η διατήρηση των ιδιοτήτων προσκόλλησης του μορίου στην μυελίνη ακόμα και όταν ήταν δεσμευμένο σε μία βακτηριακή πρωτεΐνη που ονομάζεται στρεπταβιδίνη (streptavidin).

Η πρωτεινη αυτή κατέχει ένα ρόλο κλειδί στην καλύτερη σωματική διανομή και στην καλύτερη επαναμυελίνωση από απταμερή στα ποντίκια.

Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα το νέο απταμερές είναι ένας πολλά υποσχόμενος υποψήφιος για προκλινικές δοκιμές.

 

Η μελέτη με τίτλο “Optimization of a 40-mer Antimyelin DNA Aptamer Identifies a 20-mer with Enhanced Properties for Potential Multiple Sclerosis Therapy” δημοσιεύθηκε στο Nucleic Acid Therapeutics.

Vincent Botta

Πηγή

multiplesclerosisnewstoday.com - Tiny DNA Molecule May Help Development of Myelin Repair Therapies, Study Suggests

🔊 Ακούστε το άρθρο

Σε μία νέα έρευνα ανακάλυψαν ότι η απολιποπρωτεΐνη D (Apolipoprotein D ή Apo D), ένας φορέας λιπο-σωματιδίων (λιπιδίων) που παράγεται από τον εγκέφαλο, δείχνει να έχει νευροπροστατευτικό ρόλο και δείχνει επίσης να βοηθά στην αναδημιουργία της μυελίνης στην Πολλαπλή Σκλήρυνση.

Αυτό το εύρημα μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη νέων αγωγών για την καταπολέμηση της πάθησης, όπως αναφέρει η έρευνα.

Η έρευνα με τίτλο Expression Pattern of Myelin-Related Apolipoprotein D in Human Multiple Sclerosis Lesions” δημοσιεύθηκε στο Frontiers in Aging Neuroscience.

Η Απο D είναι μια φυσική πρωτεΐνη που παραγεται στον εγκεφαλο και στους όρχεις, και κατέχει ένα ρόλο κλειδί στην μεταφορά των λιπο-σωματιδίων μεταξύ των κυττάρων.

Η πρωτεΐνη έχει συσχετιστεί με διάφορες νευρολογικές διαταραχές και με νευρολογικές βλάβες, ειδικά όταν σχετίζονται με το έλυτρο της μυελίνης.

Η Απο D συμμετέχει στην αναγέννηση των νευρικών ινών και στην αναγέννηση του έλυτρου της μυελίνης (επαναμυελίνωση) και ρυθμίζει το πλήθος των ανοσοκυττάρων που “στρατολογούνται” κατά την διάρκεια μίας πληγής/βλάβης στον εγκέφαλο.

Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις, οι ερευνητές πιστεύουν ότι η συγκεκριμένη πρωτεΐνη διαδραματίζει ένα σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της Π.Σ..

Δεν γνωρίζουμε όμως με ποιον τρόπο δρα ή ποια είναι η λειτουργία της στην Π.Σ.. Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι πολύ λίγες και αντικρουόμενες μελέτες έχουν μιλήσει σχετικά με αυτό.

Στην προσπάθεια να ανακαλύψουν περισσότερα σχετικά με το θέμα, οι ερευνητές διερεύνησαν τον εντοπισμό της Απο D και τα επίπεδα της σε εγκεφαλικές εστίες, από δείγματα που πάρθηκαν από ανθρώπους με Π.Σ..

Επίσης, συσχέτισαν την παρουσία της πρωτεΐνης με την απώλεια ή την αναγέννηση της μυελίνης στις περιοχές των εστιών.

Σύμφωνα με την ομάδα, αυτή ήταν η πρώτη έρευνα του είδους που έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα.

Οι ερευνητές βρήκαν ότι η πρωτείνη παραγόταν από ώριμα ολιγοδενδροκύτταρα.

Επίσης, τα επίπεδα της Απο D ακολουθούσαν ένα παρόμοιο μοτίβο με αυτό της μυελίνης, με πτώση στις περιοχές που η μυελίνη ήταν ασθενέστερη.

Παρατηρήθηκε μία ξεκάθαρη πτώση στα επίπεδα της πρωτεΐνης σε όλες τις απομυελινωτικές εστίες, και η ποσότητα της ήταν αρκετά μικρότερη στις ανενεργές εστίες σε σύγκριση με τις ενεργές.

Αντίθετα, στις επαναμυελινωμένες εστίες, τα επίπεδα της μυελίνης και της Απο D ανέβηκαν.

“Όλα αυτά τα δεδομένα φαίνεται να δείχνουν ότι η Απο D έχει ένα σημαντικό ρόλο στις διαδικασίες μυελίνωσης και επαναμυελίνωσης σαν μόριο με νευροπροστατευτικές δυνατότητες, και μπορεί να χρησιμεύσει ως ένα καλό σημείο εκκίνησης για την έρευνα του στην Π.Σ.”, ανέφεραν οι ερευνητές.

Αν επιβεβαιωθούν σε περισσότερες έρευνες αυτά τα ευρήματα, τότε θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην δημιουργία μίας εναλλακτικής θεραπευτικής στρατηγικής για την πάθηση.

Υπάρχουν αρκετές έρευνες που υποδεικνύουν ότι η συγκεκριμένη πρωτεΐνη έχει νευροπροστατευτική δράση, και ότι υποστηρίζει την ανάπτυξη και την επιβίωση των νευρικών κυττάρων.
JESHOOTS.COM

Πηγή

multiplesclerosisnewstoday.com - Fat Carrier Protein May Protect Nerve Cells, Help Myelin Regrow During MS, Research Suggests

🔊 Ακούστε το άρθρο

Ερευνητές της GlaxoSmithKline (GSK) αναγνώρισαν τον υποδοχέα ισταμίνης 3 (histamine receptor 3 - H3R) σαν ένα πιθανό παράγοντα για την προώθηση της επαναμυελίνωσης των νευρώνων στους ανθρώπους με Πολλαπλή Σκλήρυνση.

Η επαναμυελίνωση είναι γνωστή ως η διαδικασία της αναγέννησης της μυελίνης. Η μυελίνη είναι η προστατευτική κάλυψη των νευρικών κυττάρων που είναι απαραίτητη για την σωστή λειτουργία των νευρώνων και την αποτελεσματική διάδοση των νευρικών σημάτων.

Τα ολιγοδενδρικά προκύτταρα είναι αυτά που παράγουν μυελίνη για την αναδημιουργία του καλύμματος. Μία από τις υποκείμενες αιτίες για τις βλάβες που παρουσιάζονται στην Πολλαπλή Σκλήρυνση είναι η αποτυχία των κυττάρων αυτών να δράσουν.

Όπως ανέφεραν οι συγγραφείς, οι παράγοντες που προωθούν την δραστηριότητα των ολιγοδενδρικών προκυττάρων, έχουν την δυνατότητα να επαναφέρουν στο προσκήνιο την επαναμυελίνωση που έχει σταματήσει, ή που έχει καθυστερήσει, σε ανθρώπους με Πολλαπλή Σκλήρυνση.

Από τις 1000 διαφορετικές ουσίες, οι 36 προώθησαν την διαφοροποίηση των ολιγοδενδρικών προκυττάρων σε ολιγοδενδροκύτταρα παραγωγής μυελίνης, και 7 από αυτές άνηκαν στην κατηγορία των ανταγωνιστών του H3R, ή σε ουσίες που εμπόδιζαν την δραστηριότητα του H3R.

Ο H3R ρυθμίζει την ελευθέρωση των νευροδιαβιβαστών στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Και όπως αναφέρουν οι ερευνητές, έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον για την δημιουργία ενός φαρμάκου που θα έχει ως στόχο την θεραπεία διάφορων χρόνιων νευρολογικών παθήσεων, όπως είναι η νόσος του Alzheimer και η σχιζοφρένεια.

Η ομάδα επιβεβαίωσε τα ευρήματα της με την διεξαγωγή πρόσθετων πειραμάτων, είτε ελέγχοντας άλλες ουσίες που εμποδίζουν την δραστηριότητα του H3R ή με την μείωση της παρουσίας του υποδοχέα στα κύτταρα. Και οι δύο στρατηγικές έδειξαν ότι η συστατική δραστηριότητα του H3R ρυθμίζει αρνητικά τη διαδικασία διαφοροποίησης των ολιγοδενδροκυττάρων.

Έπειτα οι ερευνητές ενέχυσαν σε εν ζωή ποντίκια (μοντέλα απομυελίνωσης) με ένα αντίστροφο αγωνιστή του H3R - μία ουσία που δεσμεύεται σε ένα υποδοχέα σαν ένας αγωνιστής (ενεργοποιός) που εμποδίζει όμως την λειτουργία του. Ο αγωνιστής αυτός ονομάζεται GSK247246.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η συστημική χορήγηση του GSK247246 ενίσχυσε την επαναμυελίνωση με αποτέλεσμα την προστασία των νευρικών κυττάρων.

Στο ένα μοντέλο, ο GSK247246 αύξησε την παραγωγή της μυελίνης και το πλήθος των ώριμων ολιγοδενδροκυττάρων. Σε ένα δεύτερο η αγωγή αύξησε το πλήθος των νεοσχηματισμένων καλύψεων της μυελίνης και τον συνολικό αριθμό των αξονικών νευρικών κυττάρων.

Το μεγάλο ποσοστό παρουσίας του H3R σε ολιγοδενδροκύτταρα μέσα σε βλάβες της μυελίνης που βρίσκονται σε ανθρώπους με Π.Σ., υποστηρίζει παραπάνω την κλινική σημασία αυτών των ευρημάτων για αυτούς τους ανθρώπους. Επιπλέον, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μια παραλλαγή σε ένα μόνο νουκλεοτίδιο του γονιδίου H3R σχετίζεται με την αύξηση των πιθανοτήτων εμφάνισης Π.Σ..

Η έρευνα “Histamine Receptor 3 negatively regulates oligodendrocyte differentiation and remyelination” δημοσιεύθηκε στο  PLOS One.

Federico Beccari

Πηγή

multiplesclerosisnewstoday.com