🔊 Ακούστε το άρθρο

Η αρτιότητα των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων βασίζεται σε κρίσιμες και ουσιαστικές ιδιότητες που πρέπει να διαθέτει ένα άτομο.

Οι ιδιότητες αυτές είναι η αναγνώριση των συναισθημάτων στο πρόσωπο του συνομιλητή, η ενσυναίσθηση, και η “θεωρία του νου” (Theory of Mind) - η ικανότητα διάκρισης των νοητικών καταστάσεων των άλλων και του εαυτού μας.

Για τους ανθρώπους με Πολλαπλή Σκλήρυνση δεν γνωρίζαμε ακριβώς πως μπορεί να επηρεάστουν οι ικανότητες αυτές από την πάθηση.

Μία πρόσφατη μελέτη όμως, παρουσιάζει αποδεικτικά στοιχεία που υποδεικνύουν ότι υπάρχει μία σημαντική έλλειψη αυτών των ικανοτήτων σε αυτούς τους ανθρώπους.

 

Βέβαια, πρέπει να επισημανθεί ότι τα πολύπλοκα νευρικά δίκτυα στα οποία βασίζεται η κοινωνική αντίληψη (social cognition), δεν έχουν εξεταστεί σε ανθρώπους με Π.Σ..

Όπως επίσης, δεν έχει διαλευκανθεί αν τα προβλήματα κοινωνικής αντίληψης μπορούν να εμφανιστούν ακόμα και όταν δεν υπάρχει γνωστική δυσλειτουργία (cognitive impairment) σε ανθρώπους με υποτροπιάζουσα – διαλείπουσα Π.Σ. (RRMS).

 

Σε υγιείς ανθρώπους, οι μελέτες έχουν δείξει ότι υπάρχει μία σχέση μεταξύ της κοινωνικής αντίληψης και των περίπλοκων νευρικών δικτύων που περιλαμβάνουν τις εγκεφαλικές αμυγδαλές - μια ομάδα νευρώνων, σε σχήμα αμυγδάλου που θεωρείται μέρος του «πρωτόγονου» εγκεφάλου που αναλαμβάνει τις ενστικτώδεις λειτουργίες και σχετίζεται με τα συναισθήματα.

 

Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλείς από το πανεπιστήμιο της Βερόνας στην Ιταλία, εξέτασαν αν η κοινωνική αντίληψη επηρεάζεται στην απουσία γνωστικής δυσλειτουργίας στους ανθρώπους με υποτροπιάζουσα – διαλείπουσα Π.Σ..

Προσπάθησαν να εντοπίσουν ποια είναι η σύνδεση μεταξύ της δυσλειτουργίας της κοινωνικής αντίληψης και των εγκεφαλικών δομών, διερευνώντας τον ρόλο που κατέχουν οι αμυγδαλές στην κοινωνική αντίληψη των ανθρώπων με Π.Σ. χρησιμοποιώντας μεθόδους απεικόνισης.

 

Δημιούργησαν δύο ομάδες, στην μία 31 άνθρωποι με υποτροπιάζουσα – διαλείπουσα Π.Σ., και στην δεύτερη 38 υγιείς.

Οι άνθρωποι των δύο ομάδων είχαν αντίστοιχα χαρακτηριστικά: ηλικία, φύλο και επίπεδο εκπαίδευσης. Κανείς τους δεν είχα οποιαδήποτε γνωστική δυσλειτουργία. Τα μέλη της πρώτης ομάδας όμως λάμβαναν κάποια ανοσοτροποποιητική αγωγή.

 

Οι συμμετέχοντες εξετάστηκαν σε 3 διαφορετικές συνιστώσες της κοινωνικής αντίληψης: την “θεωρία του νου”, την αναγνώριση των συναισθηματικών εκφράσεων του προσώπου, και την ενσυναίσθηση.

Υποβλήθηκαν επίσης και στην δημιουργία μαγνητικών απεικονίσεων (MRI), τις οποίες οι ερευνητές ανέλυσαν, εστιάζοντας στον ολικό εγκεφαλικό όγκο και στο πάχος των αμυγδαλών, όπως στο πλήθος των εστιών.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι άνθρωποι με υποτροπιάζουσα – διαλείπουσα Π.Σ. παρουσίαζαν σημαντικά χαμηλότερες βαθμολογίες στην εξέταση της “θεωρίας του νου”, που υποδεικνύει ότι η ικανότητα τους να αντιλαμβάνονται τα συναισθήματα των άλλων είναι μειωμένη.

 

Παρόμοια αποτελέσματα παρουσιάστηκαν και στην αναγνώριση των συναισθηματικών εκφράσεων. Οι άνθρωποι με Π.Σ. Σημείωσαν χαμηλότερες βαθμολογίες από την ομάδα ελέγχου.

Πιο συγκεκριμένα, στην αναγνώριση των αρνητικών συναισθημάτων, όπως ο θυμός και ο φόβος, η ικανότητα αυτών των ανθρώπων ήταν αρκετά μειωμένη. Αποτέλεσμα που έχουν δείξει και άλλες έρευνες.

Η ερευνητική ομάδα εντόπισε ότι τα παραπάνω αποτελέσματα συσχετίζονταν με βλάβες στις αμυγδαλές, αλλά όχι με τις εστίες που βρίσκονται στον υπόλοιπο εγκέφαλο.

Αντίστοιχα και τα επίπεδα της ενσυναίσθησης ήταν αρκετά χαμηλότερα, γεγονός που ανταποκρίνεται στις παρατηρήσεις άλλων ερευνών.

 

Όπως ανέφεραν οι ερευνητές, είναι η πρώτη έρευνα στην οποία εντοπίστηκε η συσχέτιση μεταξύ των βλαβών στις αμυγδαλές και την έλλειψη αναγνώρισης συναισθηματικών εκφράσεων.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η κοινωνική αντίληψη των ανθρώπων με υποτροπιάζουσα – διαλείπουσα Π.Σ..  μπορεί να επηρεαστεί ακόμα και αν δεν υπάρχει κάποια γνωστική δυσλειτουργία.

Οι ερευνητές πρότειναν να αξιολογείται η κοινωνική αντίληψη σε αρχικό στάδιο της πορείας της Πολλαπλής Σκλήρυνσης ανεξάρτητα από την παρουσία μίας γνωστικής δυσλειτουργίας,

 

Η μελέτη με τίτλο, “Social cognition deficits and the role of amygdala in relapsing remitting multiple sclerosis patients without cognitive impairment”, δημοσιεύθηκε στο Multiple Sclerosis and Related Disorders.
Karl JK Hedin

Πηγή

multiplesclerosisnewstoday.com - Social Cognition Issues Linked to Damage in Specific Brain Region in RRMS Patients, Study Shows

🔊 Ακούστε το άρθρο

Εκτιμάται ότι περίπου το 50% των ανθρώπων με Πολλαπλή Σκλήρυνση παρουσίασαν έστω μία φορά κατάθλιψη.

Μέχρι στιγμής όμως δεν γνωρίζουμε πολλά σχετικά με το ποιες θα ήταν οι κατάλληλες θεραπείες/αγωγές ενάντια στην κατάθλιψη της Π.Σ.. Αυτό που περιπλέκει τα πράγματα είναι το γεγονός ότι οι υπάρχουσες θεραπείες/αγωγές που είναι διαθέσιμες, είναι κατά βάση ψυχιατρικές ή φαρμακολογικές παρεμβάσεις.

Θα μπορούσε να βελτιωθεί η πρόληψη και η θεραπεία των επεισοδίων αυτών, αν γνωρίζαμε περισσότερα σχετικά με την επίδραση του τρόπου ζωής στην κατάθλιψη της Π.Σ..

Σαν ένα μέρος μίας ευρύτερη έρευνας σχετικά με την υγεία και τον τρόπο ζωής σε ένα δείγμα ανθρώπων με Πολλαπλή Σκλήρυνση (Health Outcomes and Lifestyle In a Sample of people with Multiple Sclerosis - HOLISM), μελετήθηκε η επίδραση των αλλαγών διαφόρων παραγόντων του τρόπου ζωής στην επικινδυνότητα εμφάνισης κατάθλιψης, στην σοβαρότητα της και στις αλλαγές στους ανθρώπους αυτούς.

Συνολικά συμμετείχαν 2.224 άνθρωποι με Π.Σ. συμπληρώνοντας ένα διαδικτυακό ερωτηματολόγιο (Patient Health Questionnaire - PHQ) σχετικά με τα καταθλιπτικά επεισόδια. Από αυτήν την αρχική ομάδα, οι 1.401 συμπλήρωσαν το αντίστοιχο ερωτηματολόγιο στην επανεξέταση που ακολούθησε μετά από 2.5 χρόνια.

Η κατάθλιψη αξιολογήθηκε με δύο τύπους ερωτηματολογίων: το PHQ-2, το οποίο εκτιμά την συχνότητα της καταθλιπτικής διάθεσης μέσα στις δύο προηγούμενες εβδομάδες, και το PHQ-9, που εκτιμά την σοβαρότητα της κατάθλιψης.

Συγκρίνοντας τα δεδομένα των δύο εξετάσεων, οι ερευνητές μπόρεσαν να καθορίσουν ποιοι παράγοντες στον τρόπο ζωής σχετίζονται με τις αλλαγές στην επικινδυνότητα εμφάνισης κατάθλιψης και στην σοβαρότητα της, μεταξύ των δύο χρονικών σημείων

Ανάμεσα στους παράγοντες που εκτιμήθηκαν βρίσκονται το κάπνισμα, η κατανάλωση αλκοόλ, η διατροφή, η λήψη συμπληρωμάτων βιταμίνης D ή ωμέγα-3.λιπαρών, και η σωματική άσκηση/δραστηριότητα.

Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε μία αύξηση της συνολικής επικινδυνότητας εμφάνισης κατάθλιψης κατά 14.5% στο PHQ-2 και κατά 21.7% στο PHQ-9.

Το ενδιαφέρον είναι ότι όταν μελέτησαν τους παράγοντες του τρόπου ζωής, παρατήρησαν μια αντίστροφη συσχέτιση μεταξύ των έξι εκτιμώμενων παραγόντων του τρόπου ζωής και του κινδύνου κατάθλιψης (που παρατηρείται σε ένα ή και στα δύο ερωτηματολόγια PHQ).

Οι ερευνητές αξιολογούσαν την κατάθλιψη ως φυσιολογική αν η βαθμολογία ήταν 0-4, ελαφριά μορφή κατάθλιψης για 5-9, ήπια μείζονα κατάθλιψη για 10-14, μετριοπαθή μείζονα κατάθλιψη 15-19, και σοβαρή μείζονα κατάθλιψη για 20 και άνω.

Όλοι οι παράγοντες του τρόπου ζωής συσχετίστηκαν με την μείζονα κατάθλιψη.

Η κατανάλωση αλκοόλ ήταν ο μόνος παράγοντας που μπόρεσαν να συσχετίσουν με τις τρεις παραμέτρους που εξετάστηκαν: την αύξηση του κινδύνου, την αύξηση της σοβαρότητας και την μέγεθος της αλλαγής της κατάθλιψης μεταξύ των δύο εξετάσεων.

Παρατηρήθηκε ότι η μέτρια κατανάλωση συσχετιζόταν με μεγαλύτερη πιθανότητα αποδέσμευσης από τον κίνδυνο της κατάθλιψης, και μείωση του κινδύνου να εμφανίσει κατάθλιψη.

Τα αποτελέσματα αυτά εντοπίστηκαν συγκρίνοντας τις αλλαγές στα δεδομένα του PHQ-2 μεταξύ της πρώτης εξέτασης και της δεύτερης (2.5 χρόνια μετά).

Οι ερευνητές σημείωσαν ότι δεν υπήρχε καμία συσχέτιση μεταξύ της υψηλής κατανάλωσης και της κατάθλιψης, καταδεικνύοντας ότι αυτές οι συσχετίσεις ισχύουν μόνο για την μέτρια κατανάλωση.

Επίσης ανέφεραν ότι η υψηλή κατανάλωση ή η εξάρτηση από το αλκοόλ είναι επιβλαβείς για την γενικότερη κατάσταση της υγείας και επίσης είναι αυξημένες οι πιθανότητες εμφάνισης κατάθλιψης.

Ένα άλλο στοιχείο που ανακάλυψαν ήταν ότι ο διαλογισμός, τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, συσχετιζόταν με την μείωση του κινδύνου.

Η υψηλής ποιότητας διατροφή και η λήψη συμπληρωμάτων βιταμίνης D ή ωμέγα-3 λιπαρών, έδειξαν να έχουν μία μέτρια συσχέτιση με τις αλλαγές στην κατάθλιψη.

Συνολικά δεν βρέθηκε κάποια δυνατή συσχέτιση μεταξύ του κινδύνου κατάθλιψης και της διατροφής, των συμπληρωμάτων βιταμίνης D ή ωμέγα-3, το κάπνισμα ή την φυσική άσκηση.

Παρόλα αυτά, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι αυτοί που έκαναν μέτρια κατανάλωση αλκοόλ, δεν ήταν καπνιστές, έκαναν ποιοτική διατροφή, λάμβαναν συμπληρώματα D και ω-3, έκαναν συχνή άσκηση και έκαναν διαλογισμό στην πρώτη εξέταση, σχετίζονταν με χαμηλότερη συχνότητα κατάθλιψης στην επανεξέταση.

Σημαντικό στοιχείο που θα πρέπει να λάβουμε υπόψιν, είναι ότι η μελέτη είναι βασισμένη σε σε αυτοαναφερόμενες αξιολογήσεις.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι τα δεδομένα μπορεί να βαρύνονται από πιθανή μεροληψία. Γι’ αυτό έδωσαν μεγάλη έμφαση στο γεγονός ότι απαιτούνται περαιτέρω έρευνες για να επιβεβαιωθούν τα παραπάνω αποτελέσματα.

Η μελέτη με τίτλο: “Longitudinal Associations of Modifiable Lifestyle Factors With Positive Depression-Screen Over 2.5-Years in an International Cohort of People Living With Multiple Sclerosis” δημοσιεύθηκε στο Frontiers in Psychiatry.
Ryan Tauss

Πηγή

multiplesclerosisnewstoday.com - Lifestyle Factors Tied to MS-related Depression, Large Study Finds

🔊 Ακούστε το άρθρο

Μία έρευνα του Penn State University αναφέρει ότι ο στιγματισμός της Πολλαπλής Σκλήρυνσης μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης κατάθλιψης, αλλά ένα υποστηρικτικό κοινωνικό περιβάλλον, η αίσθηση ότι ανήκουν κάπου και η αίσθηση ανεξαρτησίας μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση του προβλήματος.

Οι ερευνητές γνωρίζουν εδώ και αρκετό καιρό ότι η κατάθλιψη είναι μία από τις πιο κοινές διαταραχές διάθεσης στους ανθρώπους με Πολλαπλή Σκλήρυνση. Γνωρίζουν επίσης ότι όσοι φέρουν την πάθηση έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν κατάθλιψη απ’ ότι ένας κοινός άνθρωπος.

Περίπου το 50% των ανθρώπων με Π.Σ. εμφανίζουν κατάθλιψη κατά την διάρκεια της ζωής τους, ενώ στον γενικό πληθυσμό έχουμε το 17%, αλλά οι λόγοι που έχουμε αυτά τα υψηλά ποσοστά κατάθλιψης στην Π.Σ. δεν έχουν γίνει απόλυτα κατανοητοί, όπως μας αναφέρει η Margaret Cadden, διδακτορική φοιτήτρια Ψυχολογίας και κύρια συγγραφέας της έρευνας. Τα παραπάνω δήλωσε σε σχετικό άρθρο του Penn State.

Για λόγους που δεν έχουμε κατανοήσει μέχρι σήμερα, κάποιες από τις αγωγές για την Π.Σ. μπορούν να οδηγήσουν τους λήπτες στην κατάθλιψη, ή να την επιδεινώσουν. Η έρευνα που επικεφαλής ήταν η Cadden, βοήθησε στο να εντοπιστεί ένας κοινωνικός συντελεστής στην κατάθλιψη - ο στιγματισμός της Πολλαπλής Σκλήρυνσης.

Ο στιγματισμός είναι αυτό το αίσθημα ότι οι άλλοι άνθρωποι σε διαχωρίζουν και σε βλέπουν σαν κάτι κατώτερο/λιγότερο, λόγω κάποιου προσωπικού χαρακτηριστικού ή επειδή ανήκεις σε κάποια συγκεκριμένη ομάδα.

Μία παλιότερη έρευνα είχε φτάσει στο συμπέρασμα ότι οι περισσότεροι άνθρωποι με Π.Σ. βιώνουν αυτό το στιγματισμό. Οι ερευνητές του Penn State βρήκαν ότι οι άνθρωποι με Π.Σ. που βιώνουν σε μεγαλύτερο βαθμό αυτόν τον στιγματισμό, αναφέρουν και περισσότερα συμπτώματα κατάθλιψης. Επίσης, είναι πολύ πιο πιθανό να φτάσουν στο επίπεδο της κλινικής κατάθλιψης, μία σοβαρή μορφή της διαταραχής.

Παρακολουθώντας τα ευρήματα για κάθε συμμετέχοντα στην πάροδο του χρόνου, οι ερευνητές ήταν σε θέση να διαχωρίσουν το αίτιο από το αποτέλεσμα. Έτσι μπόρεσαν να τεκμηριώσουν τον στιγματισμό ως μία πολύ πιθανή αιτία εμφάνισης κατάθλιψης στου ανθρώπους με Π.Σ..

Μία από τις μεγαλύτερες συνεισφορές αυτής της έρευνας είναι η έρευνα για την συσχέτιση μεταξύ του στιγματισμού και της κατάθλιψης σε βάθος χρόνου, ανέφερε ο Jonathan Cook, αναπληρωτής καθηγητής της Ψυχολογίας στο Penn State, κεντρικός συγγραφές της έρευνας.

Γενικότερα έχουν γίνει λίγες έρευνες σχετικά με τον στιγματισμό και τις χρόνιες παθήσεις, όπως είναι και η Πολλαπλή Σκλήρυνση, που μελέτησαν τις συνέπειες με την πάροδο του χρόνου. Ελέγχοντας το πως επηρεάζει την κατάθλιψη σε βάθος χρόνου, είμαστε σε θέση να ξεχωρίσουμε την αιτία από το αποτέλεσμα. Μας λέει ο Jonathan Cook.

Κάποια από τα συμπτώματα της Π.Σ. ίσως κάνουν τους ανθρώπους να νιώσουν αποξενωμένοι και κατώτεροι, συμπεριλαμβανομένων των κινητικών δυσλειτουργιών, των προβλημάτων ομιλίας, των νοητικών δυσλειτουργιών, των προβλημάτων όρασης, της κόπωσης και του πόνου.

Όπως μας αναφέρει η Cadden, η έρευνα οδήγησε στο συμπέρασμα ότι μία χρόνια πάθηση μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να νιώσουν απομόνωση, αποξένωση και ότι κατακρίνονται. Οι άνθρωποι με Π.Σ. γνωρίζουν ότι έχουν μία πάθηση που δεν θεραπεύεται, και ότι συχνά επιφέρει μία σειρά από συμπτώματα που μπορεί να συμβάλλουν στον στιγματισμό των ανθρώπων αυτών.

Η ομάδα τονίζει ότι οι δυνατοί κοινωνικοί δεσμοί, διασφαλίζοντας ότι οι άνθρωποι με Π.Σ. διατηρούν τις σχέσεις τους με την οικογένεια τους και τους φίλους τους, και το αίσθημα ανεξαρτησίας, μπορούν να βοηθήσουν αυτούς τους ανθρώπους να γίνουν λιγότερο ευάλωτοι στον στιγματισμό.

Με αυτή την έρευνα, οι επιστήμονες απέκτησαν μία καλύτερη κατανόηση του ρόλου του στιγματισμού και σε άλλες παθήσεις. Μερικοί ερευνητές πιστεύουν ότι υπάρχει μια ισχυρότερη αίσθηση στιγματισμού στα άτομα με χρόνιες ασθένειες που υπάρχει η αίσθηση της προσωπικής ευθύνης, όπως είναι ο ιός του HIV ή ο καρκίνος του πνεύμονα.

Οι ερευνητές παρουσίασαν κάποια από τα ευρήματα τους στο Consortium of Multiple Sclerosis Centers Annual Meeting στην Νέα Ορλεάνη τον Μάιο του 2017. Η παρουσίαση είχε τον τίτλο “The Contribution of Stigma to Depression Symptoms and Depression Status Among Individuals Living with Multiple Sclerosis”.

Τα Consortium of Multiple Sclerosis Centers και National Multiple Sclerosis Society χρηματοδότησαν  την έρευνα, στην οποία έγινε χρήση των ευρημάτων μίας έρευνας 5.369 ανθρώπων με Π.Σ.. Το North American Research Committee on Multiple Sclerosis διεξάγει αυτή την έρευνα - επισκόπηση δύο φορές τον χρόνο.

Οι ερευνητές έλαβαν υπόψιν το φύλο, την έκταση των βλαβών που έχει προκαλέσει η Π.Σ., αν οι συμμετέχοντες είναι καπνιστές και την σωματική τους δραστηριότητα.

Tim Marshall

Πηγή

multiplesclerosisnewstoday.com

🔊 Ακούστε το άρθρο

Οι άνθρωποι που πάσχουν από Πολλαπλή Σκλήρυνση που αισθάνονται στιγματισμένοι λόγω της πάθησης είναι πολύ πιο πιθανό να εμφανίσουν κατάθλιψη, όπως αναφέρει έρευνα που παρουσιάστηκε στο Consortium of Multiple Sclerosis Centers Annual Meeting.

Η ερευνητική ομάδα του πανεπιστήμιου Pennsylvania State University αναφέρει ότι το αντίκτυπο του στιγματισμού μπορεί να ελαφρυνθεί αρκετά με υποστήριξη, με την αίσθηση ότι ανήκουν κάπου, και με την αίσθηση ανεξαρτησίας.

Η μελέτη τους βασίστηκε στις πληροφορίες που συλλέχθηκαν από μια εξαμηνιαία έρευνα του North American Research Committee on Multiple Sclerosis, που συμμετείχαν 5.413 άνθρωποι με Πολλαπλή Σκλήρυνση. Η παρουσίαση είχε τίτλο “The Contribution of Stigma to Depression Symptoms and Depression Status Among Individuals Living with Multiple Sclerosis.”. Το συνέδριο έγινε στις 24-27 Μαΐου στην Νέα Ορλεάνη.

Παρόλο που υπάρχουν παλιότερες μελέτες που κατέληξαν ότι οι άνθρωποι με Πολλαπλή Σκλήρυνση συχνά δέχονται κοινωνικό στιγματισμό, έχει γίνει λίγη έρευνα σχετικά με το πόσο επηρεάζει αυτούς τους ανθρώπους ο στιγματισμός. Βέβαια είναι γνωστό ότι περίπου οι μισοί ασθενείς παρουσιάζουν κατάθλιψη.

Η ερευνητική ομάδα έθεσε την πρόταση ότι ο στιγματισμός θα έκανε την ψυχολογική πίεση των ανθρώπων με Πολλαπλή Σκλήρυνση πολύ πιο βαριά.

Στην έρευνα, οι άνθρωποι ρωτήθηκαν αν αισθάνονται στιγματισμένοι και να βαθμολογήσουν τα επίπεδα της κατάθλιψης τους. Μετά από ένα χρόνο, οι ερευνητές συνέλεξαν εκ νέου τις βαθμολογίες των ανθρώπων αυτών.

Λαμβάνοντας υπόψιν τους δημογραφικούς παράγοντες και τους παράγοντες υγείας που μπορεί να επηρεάσουν την ψυχολογική κατάσταση, η ανάλυση προέβλεψε ότι το αίσθημα στιγματισμού οδηγεί στην δημιουργία κατάθλιψης τον πρώτο χρόνο και ένα χρόνο αργότερα. Το αντίκτυπο που έχει το αίσθημα στιγματισμού στην ανάπτυξη της κατάθλιψης μετά από ένα χρόνο ήταν σημαντικό, ακόμα και όταν οι ερευνητές προσάρμοσαν την ανάλυση σύμφωνα με επίπεδα κατάθλιψης που αναφέρθηκαν στο αρχικό στάδιο της έρευνας.

Επίσης, βρήκαν ότι η αντίληψη μόνο του στιγματισμού, συνέβαλε κατά 39% στους παράγοντες που επηρεάζουν την κατάθλιψη. Για να επιβεβαιώσουν την ανάλυση τους, έκαναν και μια πιο αυστηρή ανάλυση. Χώρισαν τους συμμετέχοντες σε δυο ομάδες, αυτούς που έχουν κατάθλιψη και αυτούς που δεν έχουν. Ακόμα και σε αυτή την ανάλυση κατέληξαν στο ίδιο αποτέλεσμα.

Κάθε άνθρωπος έχει ένα “ψυχοκοινωνικό απόθεμα” από το οποίο αντλεί στήριξη όταν χρειαστεί. Για κάποιον με Πολλαπλή Σκλήρυνση που έχει αρκετά μεγάλο απόθεμα, μπορεί να μειώσει το αντίκτυπο αυτού του αισθήματος στην ψυχολογική τους κατάσταση. Όπως ανέφεραν οι ερευνητές, το απόθεμα αυτό περιλαμβάνει παράγοντες όπως κοινωνική υποστήριξη, την αίσθηση ότι ανήκουν κάπου, την αίσθηση ανεξαρτησίας και την ελευθερία επιλογής.

Η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από το American Psychological Foundation, το Consortium of Multiple Sclerosis Centers, και το National Multiple Sclerosis Society.

Πηγή: multiplesclerosisnewstoday.com

🔊 Ακούστε το άρθρο

Οι νέοι με Πολλαπλή Σκλήρυνση που μένουν ενεργοί και αθλούνται, μπορούν να εξαλείψουν τα συμπτώματα της κατάθλιψης. Σε αυτό κατέληξε η Καναδική έρευνα που υποστήριξε το National Multiple Sclerosis Society.

Οι ερευνητές παρουσίασαν την έρευνα τους “Longitudinal Relationships Between Moderate and Vigorous Physical Activity, Fatigue, and Depression in Pediatric Multiple Sclerosis,” στο συνέδριο2017 Annual Meeting of the Consortium of Multiple Sclerosis Centers (CMSC), που έγινε στις 24-27 Μαΐου στη Νέα Ορλεάνη.

Τα στοιχεία έδειχναν ότι στα παιδιά με απομυελινωτικές παθήσεις η φυσική άσκηση οδηγεί σε μείωση της κούρασης και της κατάθλιψης. Για να εξετάσουν αυτή την συσχέτιση, οι ερευνητές πραγματοποίησαν μια μακροχρόνια έρευνα για να εξετάσουν την σχέση μεταξύ της μέτριας/έντονης σωματικής δραστηριότητας, με την κόπωση και την κατάθλιψη στους νέους με Πολλαπλή Σκλήρυνση, και άλλες απομυελινωτικές παθήσεις. Η μακροχρόνια έρευνα βασίζεται σε επανειλημμένες εξετάσεις των ίδιων μεταβλητών και παραγόντων ανά μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Ο Καναδάς έχει την υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης Πολλαπλής Σκλήρυνσης, με 291 καταγεγραμμένες περιπτώσεις ανά 100.000 ανθρώπους, σύμφωνα με Multiple Sclerosis International Federation, ακολουθεί η Δανία (227), η Σουηδία (189), η Ουγγαρία (176), η Κύπρος (175) και το Ηνωμένο Βασίλειο (164). Σχεδόν 100.000 από τους 36 εκατομμύρια κατοίκους του Καναδά έχουν την πάθηση, αναλογία που είναι 9 φορές μεγαλύτερη από τον παγκόσμιο μέσο όρο.

Οι ερευνητές συνέλεξαν δεδομένα από ερωτηματολόγια για την κόπωση, την κατάθλιψη και την φυσική άσκηση από 180 ασθενείς που βρίσκονται στην παιδιατρική νευρολογική κλινική του νοσοκομείου του Τορόντο (Pediatric MS and Neuroinflammatory Disorders Clinic at Toronto’s Hospital for Sick Children). Οι 49 από αυτούς πάσχουν από Πολλαπλή Σκλήρυνση και οι 131 έχουν κάποια άλλη απομυελινωτική πάθηση. Χρησιμοποιώντας τις απαντήσεις των ασθενών, οι ερευνητές υπολόγισαν την φυσική τους δραστηριότητα. Η ομάδα διερεύνησε επίσης τα επίπεδα κατάθλιψης για να ελέγξει την επίδραση της κλινικής κατάθλιψης στην κόπωση.

Οι ερευνητές παρατήρησαν μια συσχέτιση μεταξύ της κόπωσης και της ηλικίας και στις δύο ομάδες ασθενών. Επίσης, η κούραση έδειξε αύξηση ανάλογα με το χρονικό διάστημα που έχει εμφανιστεί η νόσος στον ασθενή, και στις δύο ομάδες.
Με την πάροδο του χρόνου οι νέοι που παρουσίασαν κλινική κατάθλιψη σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή, είχαν αυξημένα επίπεδα κόπωσης, σε σχέση με τους υπόλοιπους. Και παρατηρήθηκε ότι αυτοί που είχαν Πολλαπλή Σκλήρυνση είχαν υψηλότερες βαθμολογίες στις εξετάσεις για την κατάθλιψη, απ’ ό,τι αυτοί με άλλες απομυελινωτικές παθήσεις.

Οι ερευνητική ομάδα κατέληξε ότι η επίδραση της άθλησης σε σχέση με την κόπωση είναι συνδεδεμένη με την κατάθλιψη. Μικρές αυξήσεις στην άθληση σχετίζονται με την βελτίωση της ψυχολογικής κατάστασης και κατ’ επέκταση συμβάλουν στην μείωση της κόπωσης. Το οποίο οι ίδιοι οι ερευνητές θεωρούν ότι είναι ένα αποτέλεσμα που θα μπορούσε να βελτιώσει τις τακτικές αντιμετώπισης της πάθησης στους νέους.

Πηγή: multiplesclerosisnewstoday.com