🔊 Ακούστε το άρθρο

Ο χρόνος που χρειάζεται ένας άνθρωπος για να κατανοήσει μία πληροφορία και να αντιδράσει σε αυτή αφού την λάβει, αναφέρεται στην “ταχύτητα επεξεργασίας” του εγκεφάλου.

Αυτή η ταχύτητα θεωρείται ως το μεγαλύτερο νοητικό πρόβλημα στην Πολλαπλή Σκλήρυνση.

Τα προβλήματα της ταχύτητας επεξεργασίας οδηγούν συνήθως σε νοητικές δυσλειτουργίες, συμπεριλαμβανομένου της προσωρινής μνήμης (working memory), την δεξιότητα ομιλίας, και την ικανότητα να μάθουν νέα πράγματα.

Αυτές οι νοητικές δυσλειτουργίες μπορεί να περιορίσουν την ικανότητα των ασθενών να ανταπεξέλθουν σε καθημερινές δραστηριότητες, όπως στην οδήγηση, τις κοινωνικές δραστηριότητες τους και στην εργασία τους.

Για τους ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας έχει αποδειχθεί ότι η υπάρχουσα ηλεκτρονική θεραπεία (επεξηγηση), που έχει δημιουργηθεί για την βελτίωση της επεξεργαστικής ταχύτητας (Speed of processing training - SPT), είναι αρκετά αποτελεσματική.

Σύμφωνα με αυτά τα θετικά αποτελέσματα στους μεγαλύτερης ηλικίας ανθρώπους, οι ερευνητές του Kessler Foundation (μη κερδοσκοπικός οργανισμός που ειδικεύεται στον τομέα των αναπηριών) δημιούργησαν μία πιλοτική μελέτη (NCT01838824) στην οποία δοκίμασαν την αποτελεσματικότητα της ηλεκτρονικής θεραπείας σε ανθρώπους με Π.Σ..

Σε αυτή την μελέτη συμμετείχαν 21 άνθρωποι με Π.Σ., με ηλικία από 18 μέχρι 65. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, 12 άτομα σε αυτή που ακολουθούσε την ηλεκτρονική θεραπεία, και τα υπόλοιπα 9 στην ομάδα ελέγχου.

Η πρώτη ομάδα έκανε 10 εκπαιδευτικές συνεδρίες σε υπολογιστή, που διήρκησαν περίπου 30-45 λεπτά, σε διάστημα 5 εβδομάδων. Η δεύτερη δεν ήρθε σε επαφή με οποιοδήποτε αντίστοιχο υλικό.

Οι άνθρωποι και των δύο ομάδων είχαν αξιολογηθεί στην εκκίνηση του προγράμματος και το πολύ μία εβδομάδα μετά το πέρας του, είτε είχαν ακολουθήσει το πρόγραμμα μέχρι το τέλος ή όχι.

Οι νοητικές ικανότητες των συμμετεχόντων αξιολογήθηκαν μέσω νευροψυχολογικών εξετάσεων που μετρούν την ταχύτητα, την μνήμη, και τον αντίκτυπο του χρόνου επεξεργασίας στις δραστηριότητες της καθημερινότητας.

Η ηλεκτρονική θεραπεία SPT προσαρμόστηκε σύμφωνα με τις ικανότητες και τα επίπεδα της επεξεργαστικής ταχύτητας του κάθε συμμετέχοντα, όπως αξιολογήθηκαν στην εκκίνηση του προγράμματος.

Οι συνεδρίες περιελάμβαναν την εξάσκηση σε διάφορες εργασίες σε υπολογιστή, που εστίαζαν στην προσοχή και στην ταχύτητα επεξεργασίας.

Η εκπαίδευση στο SPT απαιτούσε την χρήση τριών βασικών ικανοτήτων: ανίχνευση, ταυτοποίηση και διάκριση.

Για παράδειγμα, οι συμμετέχοντες έπρεπε να ταυτοποιήσουν ένα συγκεκριμένο στόχο, να προσδιορίσουν αν ο στόχος ήταν παρών ή απών σε συγκεκριμένες καταστάσεις, ή να αποφασίσουν αν παρουσιαζόταν ο ίδιος στόχος ή κάποιος άλλος. Σταδιακά οι διεργασίες αυτές γινόντουσαν πιο περίπλοκες.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι άνθρωποι της πρώτης ομάδας είχαν αποκτήσει σημαντική βελτίωση στην επεξεργαστική τους ταχύτητα και σε όλες τις άλλες ικανότητες.

Αυτή η βελτίωση δεν υπήρχε στα μέλη της ομάδας ελέγχου.

Αυτά τα πρώτα αποτελέσματα δείχνουν ότι η θεραπεία SPT θα μπορούσε δυνητικά να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει τους ανθρώπους με Πολλαπλή Σκλήρυνση που έχουν παρουσιάσει προβλήματα με την επεξεργαστική ταχύτητα.

Όπως τονίζει η ερευνητική ομάδα πρέπει να γίνουν περαιτέρω μελέτες, σε μεγαλύτερο δείγμα πληθυσμού και με μετρήσεις που θα φέρουν πιο πλήρη δεδομένα.

 

Η έρευνα με τίτλο “A Pilot Study Examining Speed of Processing Training (SPT) to Improve Processing Speed in Persons with Multiple Sclerosis” δημοσιεύθηκε στο Frontiers in Neurology.

Mathew Schwartz

Πηγή

multiplesclerosisnewstoday.com - Processing Speed Training May Help Improve Cognitive Function in MS Patients, Pilot Study Suggests

🔊 Ακούστε το άρθρο

Ο κόσμος γύρω μας παραμένει φτωχός και γεμάτος ελλείψεις όσον αφορά τις ανάγκες των ανθρώπων με αναπηρίες. Πολλές φορές δεν υπάρχουν έστω τα κεκλιμένα επίπεδα για τα αναπηρικά αμαξίδια. Αυτό το πρόβλημα δεν είναι μόνο μέρος της Ελληνικής πραγματικότητας, αφού μία ομάδα μεταπτυχιακών από την Ελβετία δημιούργησαν το Scewo (πρώτα ονομαζόταν Scalewo). Το Scewo είναι ένα αναπηρικό αμαξίδιο που μπορεί να ανεβεί σκάλες και να φτάσει σε σημεία που παλιότερα θα ήταν πολύ δύσκολο να φτάσει κανείς.

🔊 Ακούστε το άρθρο

Ερευνητές κατάφεραν να αλλάξουν το ανοσοποιητικό σύστημα – αντικαθιστώντας τις φλεγμονές με ανοσολογική ανεκτικότητα – σε μοντέλο ποντικιών με Πολλαπλή Σκλήρυνση χρησιμοποιώντας τις λεγόμενες κβαντικές κουκκίδες (quantum dots), ή αλλιώς νανοσωματίδια που μεταφέρουν κομμάτια μυελίνης.

Τα πειράματα με αυτή την προηγμένη τεχνολογία μπορεί να βοηθήσουν τους ερευνητές να σχεδιάσουν αγωγές της Πολλαπλής Σκλήρυνσης που βασίζονται στην προώθηση ρυθμιστικών Τ-λεμφοκυττάρων, αντίθετα με τις ήδη υπάρχουσες που καταστέλλουν τα λεμφοκύτταρα που δημιουργούν φλεγμονή.

Τα ρυθμιστικά Τ-λεμφοκύτταρα μπορούν να ελέγξουν την φλεγμονώδη απόκριση ενάντια στην μυελίνη που συμβαίνει στην Πολλαπλή Σκλήρυνση, ενώ αφήνει ανεπηρέαστη την κανονική λειτουργία του ανοσοποιητικού.

Ο Christopher Jewell, αναπληρωτής καθηγητής του Fischell Department of Bioengineering στο University of Maryland και κύριος ερευνητής της μελέτης, ανέφερε σε δελτίο τύπου ότι οι τεχνολογίες που στοχεύουν τις αυτοάνοσες παθήσεις μπορεί να ανοίξουν τον δρόμο για νέες αγωγές. Όμως, για να γίνει εφικτή η δημιουργία των αγωγών της νέας γενιάς, οι βιοτεχνολόγοι χρειάζονται βασικές πληροφορίες για τα κρίσιμα χαρακτηριστικά για τον σχεδιασμό των αγωγών.

Η μελέτη, “Engineering Immunological Tolerance Using Quantum Dots to Tune the Density of Self-Antigen Display,”, έδειξε ότι διεργασίες που καθοδηγούν την φλεγμονή ή την ανοσολογική ανεκτικότητα επηρεάζονται από την συγκέντρωση και τον σχηματισμό αντιγόνων.

Τα αντιγόνα είναι μικροσκοπικά κομμάτια πρωτεϊνών, που βρίσκονται σε περίοπτη θέση πάνω στην επιφάνεια των κυττάρων. Το ανοσοποιητικό τα χρησιμοποιεί για να διαχωρίσει ποια κύτταρα ανήκουν στον οργανισμό και ποια όχι. Όταν ένα ξένο αντιγόνο, ένα βακτήριο ή ένας ιός, γίνεται αντιληπτός, ακολουθεί η αντίδραση του ανοσοποιητικού. Στην Πολλαπλή Σκλήρυνση όμως το ανοσοποιητικό αντιδρά στα αντιγόνα της μυελίνης.
Και στην Πολλαπλή Σκλήρυνση, όπως και σε όλες τις αυτοάνοσες παθήσεις, οι ερευνητές ακόμα αναζητούν τον λόγο και τα αίτια που το ανοσοποιητικό έχει αυτή την λανθασμένη αντίδραση.

Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Advanced Functional Materials, και έδειξε ότι όταν έγινε έκθεση σε μεγάλο πλήθος κβαντικών κουκίδων με μερικά αντιγόνα μυελίνης στην επιφάνεια τους, εμφανίστηκε ανοσολογική ανεκτικότητα. Αντίθετα, σε ποντίκια που εκτέθηκαν σε παρόμοιες κουκκίδες που έφεραν όμως και μεγάλο πλήθος αντιγόνων, δημιουργήθηκαν φλεγμονές.

Οι κβαντικές κουκκίδες είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο για την μελέτη αυτών των διεργασιών, αφού καλύπτουν τις περισσότερες τεχνικές απαιτήσεις. Είναι αρκετά μικρά για να ταξιδέψουν μέσα στα λεμφικά αγγεία και να συσσωρευθούν στους λεμφαδένες. Οι ερευνητές μπορούν επίσης να τα σχεδιάσουν έτσι ώστε να κουβαλούν συγκεκριμένο αριθμό αντιγόνων. Και από τα πιο σημαντικά στοιχεία, είναι φθορίζοντα, έτσι είναι πολύ εύκολο να παρακολουθήσουν οι ερευνητές την διαδρομή τους μέσα στο σώμα.

Από τα πιο σημαντικά ευρήματα είναι ότι η έκθεση σε μεγάλο πλήθος κβαντικών κουκίδων με χαμηλό αριθμό αντιγόνων, σε αντίθεση με την έκθεση μικρότερου πλήθους με περισσότερα αντιγόνα, παρουσίασε καλύτερα αποτελέσματα για την ανοσολογική ανεκτικότητα και την εξάλειψη των παραλύσεων.
Η εύρεση μιας βέλτιστης σύνθεσης αντιγόνων στις κβαντικές κουκκίδες έδωσε εντυπωσιακά αποτελέσματα. Τα ποντίκια που κατείχαν την πάθηση και είχαν μερική παράλυση, βελτιώθηκαν. Η αγωγή σχεδόν εξάλειψε την παράλυση.

Πηγή: multiplesclerosisnewstoday

🔊 Ακούστε το άρθρο

Ερευνητές του Cincinnati Children’s Hospital Medical Center (CCHMC) ανέπτυξαν μια νέα πειραματική μέθοδο που στοχεύει σε συγκεκριμένα κύτταρα του ανοσοποιητικού και την ανεπιθύμητη ενεργοποίηση τους, χωρίς την τοξικότητα των μέχρι τώρα φαρμάκων.

Σύμφωνα με την έρευνα “Manipulating DNA damage-response signaling for the treatment of immune-mediated diseases” που δημοσιεύθηκε στο Proceeding of the National Academy of Science, μπορεί να στοχευθεί επιλεκτικά η Αχίλλειος πτέρνα των ενεργοποιημένων ανοσοκυττάρων που κατ’ επέκταση μπορεί να προσφέρει μια πιθανή αγωγή για τους ανθρώπους με Πολλαπλή Σκλήρυνση και άλλες παθήσεις που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό.

Όταν ενεργοποιούνται τα ανοσοκύτταρα, πολλαπλασιάζονται ραγδαία, με δραματική αύξηση της πίεσης στα κύτταρα και της βλάβης στο DNA. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, τα ανοσοκύτταρα μπορούν να υπερνικήσουν αυτή την άκρως επιβλαβή διαδικασία, επισκευάζοντας το DNA και με το να πολλαπλασιάζονται όταν είναι απαραίτητο. Η νέα μέθοδος, που την αποκαλούν οι ερευνητές “p53 potentiation with checkpoint abrogation” (PPCA), εκμεταλλεύεται αυτήν την ισορροπία μεταξύ της βλάβης και της επισκευής. Ανακάλυψαν ότι η αναστολή της διαδικασίας της επισκευής κατά την κυτταρική διαίρεση, καταστρέφει επιλεκτικά τα ενεργοποιημένα κύτταρα, προλαμβάνοντας το ξέσπασμα των ανοσοποιητικών κυττάρων που χαρακτηρίζουν πολλές αυτοάνοσες παθήσεις.

Όπως ανέφεραν σε δελτίο τύπου τα Τ λεμφοκύτταρα βρίσκονται συνεχώς σε έναν αγώνα ενάντια διάφορων ιών και βακτηρίων, οπότε είναι προσαρμοσμένα να πολλαπλασιάζονται ραγδαία για να αποκριθούν, αλλά αυτή η πίεση που δημιουργούν στο DNA τους σημαίνει ότι ζουν στα άκρα. Στα πειράματα τους, ανέστειλαν την επισκευή του DNA σε επιλεγμένα Τ λεμφοκύτταρα που πολλαπλασιάζονταν πολύ γρήγορα, και διατάραξαν την ισορροπία τους, οδηγώντας τα στην καταστροφή.

Η μέθοδος PPCA στοχεύει κατ’ επιλογή δύο κύριους μηχανισμούς που ρυθμίζουν την ισορροπία μεταξύ της βλάβης και της επισκευής του DNA αυτών των κυττάρων. Ο ένας βασίζεται στην ενεργοποίηση της πρωτεΐνης που ονομάζεται p53, γνωστή και ως “φύλακας του γονιδιώματος”. Ο δεύτερος αναστέλλει τις πρωτεΐνες που λαμβάνουν μέρος σε κρίσιμα σημεία του κυτταρικού κύκλου, που αναγκάζει τα κύτταρα να χάσουν τον έλεγχο της διαδικασίας της κυτταρικής διαίρεσης. Αυτή η διπλή στόχευση εμποδίζει τα ανοσοκύτταρα από το να σταματήσουν την κυτταρική διαίρεση και την επισκευή της βλάβης του DNA. Αυτό οδηγεί σε μια καταστροφική διαδικασία που ωθεί τα κύτταρα στην καταστροφή τους.

Οι ερευνητές δοκίμασαν την μέθοδο σε πειραματικά ζωικά μοντέλα Πολλαπλής Σκλήρυνσης και αιμοφαγοκυτταρικής λεμφοϊστιοκύττωσης – μια θανατηφόρα πάθηση που χαρακτηρίζεται από υπερδραστήρια ανοσοκύτταρα. Βρήκαν ότι η PPCA οδήγησε στην καταστροφή τα ανοσοκύτταρα που εξαπλώνονταν, και υπονόμευσαν τις αυτοάνοσες διαδικασίες, αναστρέφοντας ή προλαμβάνοντας την αναπηρία στα ζώα.

Είναι απαραίτητο να γίνουν περισσότερες μελέτες για να επιβεβαιωθούν αυτά τα ευρήματα, και το κατά πόσο μπορούν να εφαρμοστούν σε κλινικές αγωγές σε ανθρώπους. Η ερευνητική ομάδα σχεδιάζει να συνεχίσει τις δοκιμές σε ζωικά μοντέλα άλλων αυτοάνοσων παθήσεων για να επιβεβαιώσουν περαιτέρω τα αποτελέσματα και να διευρύνουν τις πιθανές χρήσεις της μεθόδου.

Πηγή: multiplesclerosisnewstoday.com

🔊 Ακούστε το άρθρο

Μια νέα τεχνολογία που έχει σχεδιαστεί για να μεταφέρει οποιαδήποτε πρωτεΐνη μέσα στο ανθρώπινο σώμα, μπορεί να οδηγήσει σε νέες προσεγγίσεις στην αγωγή της Πολλαπλής Σκλήρυνσης και άλλων παθήσεων.

Η μέθοδος ονομάζεται PODS (POlyhedrin Delivery System) και εκμεταλλεύεται τις κυβικές μικροδομές που σχηματίζει η πρωτεΐνη polyhedrin, και μπορεί να μεταφέρει με μεγάλη ευστάθεια και να προστατεύσει τις πρωτεΐνες κάτω από ένα μεγάλο εύρος ακραίων συνθηκών. Στην παρουσία πεπτιδάσεων (protease), ενζύμων που διασπούν τις πρωτεΐνες, οι μικροκρύσταλλοι καταστρέφονται και σιγά σιγά απελευθερώνεται το “φορτίο”. Αυτό επιτρέπει την μεταφορά ασταθών πρωτεϊνών, όπως αυξητικοί παράγοντες (πρωτεΐνες ή ορμόνες), ενώ εξασφαλίζουν μια στοχευμένη και σταθερή απελευθέρωση στην πάροδο εβδομάδων ή μηνών, με μία μόνο χορήγηση.

Όπως ανέφερε σε δελτίο τύπου ο Christian Pernstich (research director at Cell Guidance Systems), οι μηχανισμοί μεταφοράς για τέτοιους παράγοντες, που τυπικά είναι δύσκαμπτοι, και συνήθως αναξιόπιστοι και δεν είναι ανθεκτικοί, μπορούν να κάνουν τεράστια διαφορά. Η τεχνολογία POD υπερνικά αυτούς τους περιορισμούς με ένα κομψό τρόπο.

Οι μέχρι τώρα αγωγές της Πολλαπλής Σκλήρυνσης στοχεύουν κυρίως στο να ελαφρύνουν τα συμπτώματα της πάθησης, και όχι τόσο στην επούλωση και επιδιόρθωση των σημείων του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος που έχουν υποστεί βλάβη. Ίσως η απάντηση σε αυτό να βρίσκεται σε μια καινούρια αγωγή που δίνει την δυνατότητα να μεταφέρονται αποτελεσματικά συγκεκριμένοι παράγοντες που αναδημιουργούν την μυελίνη σε ανθρώπους με Πολλαπλή Σκλήρυνση. Αντίστοιχα θα μπορούσαν να σχεδιαστούν και να αναπτυχθούν παρόμοιες αγωγές για άλλες παθήσεις.

Η βρετανική εταιρία Cell Guidance Systems, κάνει προκλινικές έρευνες στην χρήση του PODS στην νόσο του Πάρκινσον, την αναγέννηση οστών και άλλες παθήσεις. Όπως αναφέρει ο Pernstich, εκτός από ερευνητικές εφαρμογές, κάνουν ενεργές προσπάθειες στην διερεύνηση των δυνατοτήτων της μεθόδου για την παραγωγή εμβολίων και την χορήγηση θεραπευτικών πρωτεϊνών.

Η μέθοδος δημιουργήθηκε από τον Hajime Mori, καθηγητή του Kyoto Institute of Technology της Ιαπωνίας, και βασίζεται σε ένα μηχανισμό επιβίωσης που χρησιμοποιούν κάποιοι ιοί.

Πηγή: multiplesclerosisnewstoday.com